PC-club: Annemarije Hagen

Het is 2026 en de vakantie is voorbij. Tijd om er weer met frisse moed tegenaan te gaan, en de Vuilniskrant heeft een nieuwe ster voor het columnismedom gevonden. En wat voor één:
  De Volkskrant, 01-09-2026, column door Annemarije Hagen, essayist ...

Al ijzersterk.
    Geeneen binnen het huidige columnisme heeft literaire aspiraties, laat staan dat er gevierde exemplaren tussen zitten. Zo iemand met de neiging on essays te schrijven, dat wil zeggen: beschouwingen over rmaatschappelijke zaken op een wat breder en abstracter niveau, kan niets anders zijn dan een verrijking van het spectrum van meningen binnen het columnisme en de rest van de Vuilniskrant.
    Maar we zijn er nog niet met Annemarije. Want ...
  ... en docent politics, ...

... nog beter: essayist én verstand van politiek.
    En het gaat verder:
  ... psychology, ...

Kijk er eens. Vinden wij ook: zonder kennis van de psychologie ga je de menselijke eigenaardigheden nooit begrijpen.
  ... law ...

..., met de versterkende en...
  ... & economics ...

... overtreffende trap van dit alles, om af te sluiten met ...
  ... aan de Universiteit van Amsterdam

... voor normale mensen onbereikbare stratosferen van beschouwelijkheid van de geest uitleg of detail .
    Maar in plaats van de geest van haar nieuwe publiek te belasten met ellenlange beschouwingen, komt mevrouw Hagen meteen to the point. Waar ze ons op wil wijzen, is het belang van de ...
  ... ongelijkheid ... ongelijkheid ...
    ... Gelijkheid ...
    ... gelijkheid ...
    ... ongelijkheid ...
    ... gelijkheid ...

In één keer de kern geraakt!
    De kern van het wokisme, dat is.
    Daar gaan we nog heel veel plezier aan beleven, deze mevrouw Annemarije Hagen.
    En als voorproefje laten we nog wat van haar reeds getoonde gevaardigheden zien.
    Zo benoemt ze ook wat details van de o zo gevaarlijk tegenkrachten van de gelijkheid:
   ... beoordelen ... certificaat ... beoordelen ...
    ... beoordelingscategorieën ... zakken of slagen ... yes en not yet.
    ... not yet ... not yet ... gezakt ... afgewezen ... gelijke ...
... hiërarchie ... not yet... beoordelingscategorie ... minder zijn ... hiërarchie ... Gelijkheid ...
    ... certificaat ...

Allemaal verschrikkelijk dingen, regelrecht uit de hel.
    En we krijgen ook een zeer deskundige onderbouwing van de verschrikkelijkheid van die dingen, van ...
   ...    Dit doet me denken aan de ... filosoof Jacques Rancière ...

..., want geen grotere denkers dan filosofen uitleg of detail , en dan met name
  ... de Franse filosoof Jacques Rancière ...

... de Fransen onder hen, mensen zoals Derrida, Barthes, Lacan, Lévi-Strauss, enzovoort.
    En dit genoemde exemplaar legt zijn vinger heel precies ...
  ... Jacques Rancière, die laat zien hoe hecht de relatie tussen onderwijs en ongelijkheid is. ...

... op de zwerende plek.
    Onderwijs.
    Want, weet eigenlijk iedereen: onderwijs kweekt verschillen.
    Geslaagd of niet-geslaagd, bijvoorbeeld.
    En dat is ongelijkheid, vandaar dat beschaafde mensen daar als eerste yes en not yet van maken. Want iedereen is tenslotte not yet een Franse filosoof met een onbetwist beroep op het bezit van de juiste blik op de Kern van de Waarheid.
    En ook Annemarije doet een moedige poging die Kern te benaderen. We citeren wat langer om de samenhang der dingen te behouden:
  ...    Individuele ontwikkeling is zo niet alleen een persoonlijk ideaal, maar ook een manier om ongelijkheid te rechtvaardigen. Het werkelijke probleem voor veel mensen in ondergewaardeerde en onderbetaalde beroepen is echter niet dat zij er nog niet zijn, maar dat de plek waar zij wél zijn onvoldoende wordt erkend. Dat geldt ook voor de universiteit. Functies waarin mensen uitsluitend lesgeven, worden er van oudsher aangeduid als juniorposities, wat de boodschap in zich draagt dat je er vooral niet te lang moet blijven. Hierdoor geven mensen soms jarenlang les op tijdelijke contracten, zonder uitzicht op een vaste aanstelling.
    Aan deze docenten moest ik denken tijdens de BKO-cursus. Zij lijken me niet zozeer gebaat bij een certificaat, maar bij iets veel eenvoudigers en tegelijk radicalers: gezien en gewaardeerd worden als volwaardige collega's. Bij 'een stukje gelijkheid'.

Juist ja ...
    ... 'een stukje gelijkheid' ...
    Ondertussen zijn we bijna het dilemma vergeten waarmee we deze verzameling begonnen: gaan we eerst het hele spectrum af, of beginnen we meteen met de weerlegging?
    Aan welke weerlegging we herinnerd werden toen we de verfrissende inzichten van Annemarije gingen vastleggen. De weerlegging die we toen tegenkwamen is niet van eigen hand, helaas (de Volkskrant, 16-04-2026, ingezonden brief van Wim Kloppenburg, Baarn):
  Romantisch misverstand

In een opiniestuk schrijft leraar David Roelofs over het al decennia heersende, ‘romantische’ misverstand dat je de leerling zelf moet laten ontdekken wat hij of zij wil leren.
    Het herinnerde mij aan Louk Nelissen, de docent schoolmuziek bij wie ik zestig jaar geleden aan het conservatorium studeerde. ‘Ja, ja’, zei hij spottend, ‘de leerling moet het zelf ontdekken. Nou, ik ken in elk geval één school waar ze dat nooit zullen doen.’ Hij pauzeerde even, en zijn studenten keken hem verwachtingsvol aan. ‘De Rijksluchtvaartschool.’

Wat dus ook geldt het onderwijs zonder beoordeling. Het door deze redactie voorheen gebruikte voorbeeld van het muziekonderwijs valt er bij in het niet.
    Mevrouw Annemarije Hagen kan gaan houtjeshakken in het zelfvoorzienende werkkamp voor voormalig parasiterende alfa-intellectuelen.
    Of ze kan/kunnen ook kiezen voor de nog veel eerzamere weg van het bijdragen aan de oplossing van de klimaatproblematiek: bevolkingsvermindering.


Naar PC club , of site home ·.

1 sep.2026